De Koning van de Jeugdzorg

Op een regenachtige dinsdagavond startte ik mijn Videoland-app op. ‘De Koning van de Jeugdzorg’ zag ik staan. Het bleek een prachtige documentaire over Michell Requena die met zijn vrouw een gezinshuis met uithuisgeplaatste kinderen runt. Een stoer figuur die met de kinderen net zo makkelijk over machetes als over hun gedragsproblemen op school praat. Gespierd, groot, een baardje. Met hem wil je geen ruzie!

Beter met dan tegen

Het stel vangt in totaal zo’n twintig kinderen op. Dit zijn kinderen die uit huis geplaatst zijn omdat zij niet meer thuis kunnen wonen. In de meeste gevallen door gedragsproblemen. Door het gezinshuis kon Michell stoppen met zijn werk bij de jeugdgevangenis en van het gezinshuis een soort vakantiedorp maken. Hij heeft drie panden, een enorme woonkamer met dito flatscreen en een groot voetbalveld in de achtertuin. Wat mij opviel, is dat deze pubers (met klein hartje, grote mond en misschien wel nog grotere problemen) stuk voor stuk respect hebben voor Michell. “Je kunt maar beter met hem werken, want tegen hem werken, schiet niet op”, aldus één van de jongens.
Ik realiseer mij maar al te goed dat ik, ondanks mijn kennis en ervaring, niet de persoon ben waar deze jongeren naar op kijken. Ik kan hen inzicht geven, helpen, sturen en heus wel iets bereiken. Maar die spierballen? Die heb ik niet. Dat grote lichaam. Die bulderende stem. De straattaal en niet te vergeten; zo’n stoere gekleurde pet mét logo.

JIM is onmisbaar voor mij

Om te voorkomen dat wij twintig uur per week moeten zwoegen in de sportschool en permanent een straattaalzakwoordenboek in onze tas moeten hebben, kiezen wij in gezinnen vaak voor het inzetten van een JIM (Jouw Ingebrachte Mentor). De jongere kiest, samen met een hulpverlener, één persoon in zijn eigen netwerk uit die hem langdurig kan ondersteunen. Natuurlijk is er een aantal randvoorwaarden. Zoals de leeftijd van de JIM en waar hij woont, maar hier komen wij eigenlijk altijd samen uit. Deze JIM is gelijk aan alle hulpverleners, al dan niet belangrijker. De JIM heeft inspraak in het gehele hulpverleningstraject, want hij kent de cliënt het allerbeste. De JIM werkt nauw samen met de hulpverlening en ik vind dit een hele fijne werkwijze. Zo sta ik er niet alleen voor. Het meest belangrijk: de jeugdige en zijn gezin kunnen op de JIM terugvallen wanneer de hulpverleners er niet meer zijn. Ik wil nooit meer zonder JIM. Deze manier van hulpverlenen is zo veel effectiever! Het mooie portret over Michell en zijn gezinshuis bevestigt dit voor mij opnieuw.
Heb jij geen Videoland? Je kunt de documentaire ook online terugvinden.

—————————————————————————————————————————————–
Ken jij ons supertoffe blogteam al?
Laura is locatiemanager.
Manon is senior trainer.
Marloes is gezinspedagoog en hulpverlener.
Manon is secretaresse.
Melissa is hulpverlener.

Terug naar blog