Een medewerker vertelt …

“Als hulpverlener kom ik bij verschillende gezinnen thuis. Ieder met eigen gewoontes en een andere hulpvraag. Het kost even tijd elkaar te leren kennen en te vertrouwen. Ik vind het bijzonder hoe snel ouders mij toelaten, zich openstellen en hun verhaal vertellen.”

Ondersteuning waar nodig

“Elk gezin is uniek en heeft een andere zorgvraag. Hierdoor is er geen vaste methodiek die ik bij elk gezin hanteer, maar ik kijk wat er nodig is en stem samen met het gezin af wat we gaan inzetten. Bepaalde elementen komen standaard in de begeleiding terug. Soms maak ik gebruik van boeken of hulpmiddelen zoals pictogrammen, beloningssystemen of een emotiethermometer. Ook gebruik ik de klimaatkaart (zoals op de foto) die is ontwikkeld door De Buitenwereld. Hierbij kiezen ouders zelf de onderwerpen uit die nog aandacht nodig hebben. Het doel is dat er een positief klimaat tot stand komt waar het kind zich veilig en gezien voelt. Van belang is dat ouders enerzijds ruimte geven en anderzijds grenzen bieden aan het kind. Het belangrijkste wat ik dan nog kan doen is het bieden van oprechte aandacht en een luisterend oor. Een ouder of kind komt dan zelf met het verhaal. Het is van belang hierover te blijven praten en gezamenlijk afspraken te maken.”

Gezamenlijke afspraken

“Voor het opstellen van afspraken maken we vaak gebruik van een afsprakenboekje of afsprakenlijst. Hierbij heb ik gemerkt dat het goed werkt wanneer het kind ook inspraak heeft en ouders en kinderen samen tot afspraken komen en compromissen maken. Op deze manier is het kind eerder geneigd zich aan de afspraken te houden. Ook is het van belang iedereen spreektijd te geven en op te letten dat ouder en kind niet door elkaar praten of in discussie gaan. Bijvoorbeeld bij een afspraak over schermtijd en leertijd. We schrijven het op, het gezin probeert het een week uit en de week erna evalueren we de afspraak en passen we het waar nodig aan. Vaak werkt het goed om het hele gezin bij afspraken te betrekken. Zo is er in één van de gezinnen die ik begeleid een telefoonhotel gemaakt waar iedereen zijn telefoon in stopt voor het eten. Deze afspraak werkt goed omdat deze voor iedereen geldt en iedereen er mee ingestemd heeft.”

Positief

“Meestal begin ik een gesprek met de vraag: ‘Wat ging er afgelopen week goed?’ of ‘Waar was je trots op?’ Hierbij ligt de nadruk op positieve momenten en het geven van complimenten. Sommige ouders zijn geneigd gelijk te noemen wat er niet goed gaat, maar dit komt later pas aan bod. Het valt op dat meer focus op het positieve en uitbouwen van de kwaliteiten van ouder en kind ook een positief effect kan hebben op wat minder goed gaat. Mooi om te merken dat deze gesprekken in het begin nog wat onwennig voelden voor sommige gezinnen, maar zij feedback teruggeven als: ‘Het praten over moeilijke situaties gaat een stuk makkelijker en steeds meer vanzelf’. En: ‘Nu mijn kind de regels zelf mag meebepalen, houdt hij zich er veel beter aan’.

 

Terug naar blog