Teams

Teams. Dat woord heeft voor mij momenteel een hele andere betekenis dan driekwart jaar geleden. Een team ging altijd over een fijne groep mensen. Over de naaste collega’s waarvan je mag zeggen dat ze onderdeel zijn van jouw team. Een teamgevoel wanneer je samen lekker bezig bent. Of het vieren van een mooi succes. Een gezellige teamvergadering, met een kopje koffie en een stukje taart als een collega jarig is. Samen, een wij-gevoel. Fijn zo’n team!

Van echte gezichten naar bolletjes

En nu is Teams plots onze dagelijkse manier van communiceren geworden. Een online omgeving, waarin we onze echte teams ‘ontmoeten’. Waar we teamvergaderingen houden. Waar we op afstand van elkaar een kopje koffie drinken. Het team dat nu bestaat uit een aantal bolletjes of schermpjes, in plaats van een echte hand op je schouder, of een arm om je heen op zijn tijd. Gek hoe snel het aan de ene kant went, maar aan de andere kant zo ongewoon blijft. Soms is het fijn, lekker vanuit huis. Makkelijk en misschien wel efficiënt. Maar vaak is het nog steeds gek en onwennig.

Stel je eens voor

Wel kan ik tegelijkertijd bedenken hoe fijn het is dat dit kan en dat dingen zoals Teams bestaan. Ik probeer me voor te stellen wat een periode zoals deze betekent wanneer er helemaal geen online mogelijkheden zouden zijn. Of ook niet even kunnen bellen, laat staan elkaar zien op beeld. Dát zou pas een eenzaam gevoel zijn. Dus voor nu probeer ik blij te zijn met het feit dat ik mijn team kan ‘zien’ en spreken via Teams. Dat teamvergaderingen nog steeds door kunnen gaan. En dat een kopje koffie met je team ook op die manier best gezellig kan zijn!

Geschreven door Manon Klijnman, hulpverlener bij De Buitenwereld

Terug naar nieuws Terug naar blog